دارم از تو می نویسم.

X

دارم از تو می نویسم.

دارم از تو می نویسم.

تنهایی فقط یک درد نیست.تنهایی تورا درهم می شکند و خرد می کند بی آنکه کسی صدای شکستن تو را بشنود.

	دارم از تو می نویسم (29)
عشق من ، لحظه ای با من باش ..... لحظه ای با من باش تا از آن لحظه برویم تا گل تا ببندم از نگاه تو به هر ستاره پل . لحظه ای با من باش تا که از تو نفسی تازه کنم تا از آن لحظۀ با تو سفر آغاز کنم . سفری تا ته بیشه های سرسبز خیال تا به دروازۀ شعر آرزوهای محال . سفری در پیچ و خم گذر ستاره ها از میون دشت پر خاطرۀ ترانه ها. لحظه ای با من باش تا به باغ چشم تو پنجره ای باز کنم از نگاه تو شعر و قصه و ترانه ای ساز کنم. شعری هم صدای بارون ، رنگ سبز جنگل و آبی دریا قصه ای به رنگ و عطر قصه های عشق عاشقای دنیا . عشق من ، لحظه ای با من باش لحظه ای با من باش .....
+ نوشته شده در پنجشنبه 1386/10/13ساعت 11:29 قبل از ظهر توسط مریم \|

	دارم از تو می نویسم (28)
از اینکه می توانم همدمت باشم خدا را شكر می گویم و یا اینكه شریك ماتمت باشم خدا را شكر می گویم تو خود در چشم من خواندی كه از تنها نشینی سخت بیزارم همینكه خاكسار مقدمت باشم خدا را شكر می گویم خدا را شكر می گویم كه در قلبم تو را دارم ، تو را دارم از اینكه تا ابد بیش و كمت باشم خدا را شكر می گویم تو میدانی كه من هم مثل تو صد غصه خون جگر دارم همینكه من خریدار غمت باشم خدا را شكر می گویم به آن پروردگار واحد و تنها هزاران مرتبه سوگند از اینكه می توانم همدمت باشم خدا را شكر می گویم از اینكه می توانم همدمت باشم خدا را شكر می گویم
+ نوشته شده در دوشنبه 1386/08/21ساعت 11:17 قبل از ظهر توسط مریم \|

	دارم از تو می نویسم (27)
همه بهارها را صمیمانه به پای تو می ریزم. خوشحالم که خزان بی احساس زندگیم با احساس زیبای عشق به تو بهاران شد. عزیزم میدانم که میدانی دوستت دارم، پس بمان با من و برای من تا همیشه. حضور تو هر چند از فاصله ای بس دور ولی به اندازه نزدیکی. احساسمان نور امیدی است در کوچه های تاریک زندگیم. از خداوند می خواهم همیشه سلامت باشی تا بودن زندگیم را بهانه بخشی.
+ نوشته شده در چهارشنبه 1386/07/18ساعت 1:20 بعد از ظهر توسط مریم \|

	دارم از تو می نویسم (26)
از تو می نويسم. از عشق می نويسم. از تو که حضورت در لحظه لحظه زندگی ام جاريست. از تو که گرمای وجودت گرما بخش سرمای لحظه های تنهاييم است. که لبخند مهربانت آرامش دهنده و دستان پرمهرت يک دنيا خوبی و دوست داشتن است.. از تو می نويسم از تو که هر لحظه دوريت یک قرن تنهائیست. از تو ای تنها مونس و همدمم. اکنون وجودم از عشق تو لبريز است و با تمام وجود فرياد می زنم دوستت دارم عزیزم
+ نوشته شده در دوشنبه 1386/07/16ساعت 12:55 بعد از ظهر توسط مریم \|

	دارم از تو می نویسم (25)
تن لرزان ، پای خسته ، دل بشکسته من آخرین نقطه جامانده زتاریخ حیاتِ من است که در این تاریکی در پناه دیوار ، محو ونابود ز اندوه شود تو اگر باز نیایی به برم. ای همه امیدم ، ای پر پروازم ای توانم نگه پرمهرت یک نگه ، تا که بهاری شوم از دیدن تو و من آرام زتو جان گیرم و من آرام زتو جان گیرم.
+ نوشته شده در یکشنبه 1386/07/08ساعت 3:38 بعد از ظهر توسط مریم \|

	دارم از تو می نویسم (24)
آنقدر طوفانیم که آتش به عالم می زنم ای همه آرامش ، ای همه صلح و صفا ای صفا ریخته در چشمانت ای وفا می چکد از گفتارت کاش یک لحظه بیایی به برم ، تا که پایان گیرد ، غرش این تن طوفانی من این تن و پیکرآلوده به درد خنکای تن پرمهر تورا می طلبد تا که در آغوشت نشئه از جام وصال مهرت یکدم آرام زدنیای هیاهو گردد
+ نوشته شده در یکشنبه 1386/07/08ساعت 3:30 بعد از ظهر توسط مریم \|

	دارم از تو می نویسم (23)
آي بی همتا ! همدم ابري ترين ايام روزگار خوش هواي تازه باران آي چشمت روشناي روز! زمين دريا هوا آي، همرنگ سکوت عشق ! بهاري چهره باران دل خيالي چشم همدم شبهاي تنهايي ! کجايي آي ؟ آي عاشق ! کجايي دل شکسته ؟ رنگ تنهايي کجايي .... آي خوبم؟ کجايي..... آي؟ مبادا دستهايت خالي از عشق بماند آي! خوب من ! نازم! عزيزم! مهربانم! آي! مبادا..... آي مبادا زخم بردارد ، دلت مبادا آي! غرور روزهاي نوجواني ! با تو ام من باتو ام من با تو با تو آي ! فراموشم اگر کردي خيالي نيست مبادا بي خداحافظ مبادا..... آي خيال هر شبم! اشکم! سکوتم ! مبادا ..... آي مبادا بي خداحافظ مرا يادت سحرگاهان زخواب غفلت و مستي برون آورد نگه بر آسمان کردم پر از تاريکي و ظلمت زمين ، تيره هوا ، ابري ومن تنهاتر از تنها تو را فرياد مي دارم که اي صبح اميد من بمان با من بمان با من
+ نوشته شده در چهارشنبه 1385/07/19ساعت 10:5 قبل از ظهر توسط مریم \|

	دارم از تو می نویسم (22)
ای دو چشمت سبزه زاران گریه ات اشک بهاران می روم غمگین و نالان بهره من اشکی میافشان ای سراپا مهربانی ای نگاهت آسمانی در دل نامهربانم شوق ماندن می فشانی ترسم آخر در کنارم خسته و آزرده گردی با همه خوبی و پاکی در خزان پژمرده گردی می روم تا نشنوم آواز باران دو چشمت می روم چون می هراسم شعله ای افسرده گردی ای که در خوبی و پاکی چهل چراغ آسمانی قلب سردم را چه بی حاصل به سویت می کشانی عاشق و چشم انتظاری پاک و روشن چون بهاری هرچه گفتم باورت شد حیف از احساسی که داری چشمه ای خشک و سیاهم خسته ای گم کرده راهم بگذر از من چون که دیگر زشت و سر تا پا گناهم ترسم آخر در کنارم خسته و آزرده گردی با همه خوبی و پاکی ................
+ نوشته شده در چهارشنبه 1385/07/19ساعت 9:59 قبل از ظهر توسط مریم \|

	دارم از تو می نویسم (21)
گفتم شايد نديدنت از خاطرت دورم كنه دیدم ندیدنت فقط ، ميتونه كه كورم كنه گفتم صداتُ نشنوم شايد كه از يادم بري دیدم توی گوشام جز صدات ، نيستش صداي ديگري ندیدن و نشنيدنت عشقت رو از دلم نبرد فقط دونستم که بی تو دلم پرپر شد و گم شد و مُرد بعد از تو باغ لحظه‌هام حتي يه غنچه گل نداد همش می گفتم با خودم نكنه بميرم و نياد این روزا محتاج توام من نمي گم ، دلم ميگه فردا اگر مُردم نيا ، چه فايده نوش دارو ديگه ندیدن و نشنيدنت عشقت رو از دلم نبرد فقط دونستم که بی تو دلم پرپر شد و گم شد و مُرد ندیدن و نشنيدنت عشقت رو از دلم نبرد فقط دونستم که بی تو دلم پرپر شد و گم شد و مُرد بی تو دلم پرپر شد و گم شد و مُرد
+ نوشته شده در چهارشنبه 1385/07/19ساعت 9:54 قبل از ظهر توسط مریم \|

	دارم از تو می نویسم (20)
بارها و بارها نوشتم اما اينبار مينويسم براي تو , براي لبخندي نو برايت مينويسم ,مينوسم که بخواني تا بداني: در زندگي ام فقط تو را دارم که بخواني تا بداني تنها چيزي که سرکشي ام را آرامش مي بخشد فقط تويي که بخواني تا بداني برايم همچون آب براي گل برايت مينويسم که بخواني و بداني من هرگز کسي را که با سختي ديگران در کنارش به آرامش رسيده ام آسان از دست نخواهم داد مينويسم تا بداني وقتي آمدي پاييز بود با آمدنت پاييز را بهار کردي زندگي احساس من نه پاييز را داشته است و نه زمستان را نگذار پاييز بيايد و ماندگار شود نگذار زمستان بيايد و بهار گريزان شود و باز هم پاييز بماند تو را به دل بهاريت قسم بمان و فصل ها را بهم نريز
+ نوشته شده در دوشنبه 1385/07/03ساعت 11:33 قبل از ظهر توسط مریم \|